تبلیغات
بدون برچسب - با بدون برچسب
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

ابزار وبلاگنویسان

با بدون برچسب

دیگه اینجا برام حکم خونه ام رو پیدا کرده، شایدم بچه ام که دارم بزرگش می کنم. یه چیزی بین این دو تا. وقتی میام توی وبلاگم احساس آرامش می کنم و امیدوارم روزی برای خودش اینقدر پربار باشه که ... که چی؟ بتونم بهش افتخار کنم؟ نمی دونم، مگه من اینجا رو برای دل خودم نساختم؟ اگه آره، پس چه نیازی به تعریف و تمجید بقیه. 

دقیقا نمی تونم درک کنم که منبع انرژی وبلاگم برام چیه. آیا صرف حضورش بیشترین انرژی رو می ده (که البته می دونم مهمه) یا تعداد بازدیدکننده هاش یا خود نوشتن یا چیزهای دیگه. 

در کل اینکه منبع انرژی آدم ها از کجا میاد بحث جالبیه. یه تقسیم بندی، به صورت زمانیه. اگه از گذشته بیاد یعنی موفقیت های گذشته ما رو تشویق می کنند یا تحت فشار می ذارند تا مسیر رو ادامه بدیم. اگه از آینده بیاد یعنی زندگی در برنامه ها و تمرکز روی یک آینده شاید بهتر باعث پیش رفتن آدم می شه. در حال یا لحظه زندگی کردن کامل فرق داره. در لحظه که باشی، انرژیت صرف کاری که داری انجام می دی میشه یا لذتی که داری می بری. دیگه نگرانی زیادی نسبت به چیزی نداری.

به نظرم یه تعادل بین این سه لازمه. 


نوشته شده توسط :پوریا درنی همدانی
جمعه 22 مهر 1390-15:28
نظرات() 

oscar6chavez6.jimdo.com
چهارشنبه 3 خرداد 1396 20:27
Hey there, I think your website might be having browser compatibility issues.
When I look at your website in Chrome, it looks fine but when opening in Internet Explorer, it has some overlapping.
I just wanted to give you a quick heads up! Other then that, superb blog!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر